
W tym poradniku Najpierw trzeba ustalić, co dany okres ma osiągnąć
Strategia cenowa hotelu to powtarzalny sposób decydowania o tym, ile kosztuje pokój, na jakich warunkach można go zarezerwować i w których kanałach jest sprzedawany. Bez niej ceny zmieniają się wtedy, gdy ktoś akurat ma czas zajrzeć do systemu albo gdy konkurencyjny hotel zmieni swoją stawkę – a potem nikt nie potrafi powiedzieć, dlaczego.
Dzięki strategii zespół przy analizie każdej daty zadaje te same pytania w tej samej kolejności i zapisuje decyzję. W hotelu niezależnym celem nie jest pełny hotel, lecz jak najwięcej pieniędzy, które zostają po odjęciu prowizji i innych kosztów. Na końcu poradnika znajdują się tabela decyzji, rozpisany przykład decyzji cenowych na czwartek, sobotę i poniedziałek w hotelu w Toruniu oraz cotygodniowa lista kontrolna.
Najpierw trzeba ustalić, co dany okres ma osiągnąć
Cena ma sens tylko wtedy, gdy wiadomo, co hotel chce dzięki niej osiągnąć. W pełni zarezerwowany weekend z dużym wydarzeniem w mieście wymaga utrzymania wysokiej ceny, zamiast sprzedawania ostatnich pokoi tanio albo na jedną noc. W spokojną listopadową niedzielę celem jest po prostu ściągnięcie gości.
Zanim ktokolwiek zmieni cenę, zespół powinien uzgodnić cztery rzeczy:
- BAR (Best Available Rate): podstawowa, elastyczna stawka hotelu, którą może zarezerwować każdy. Dla każdego sezonu i dnia tygodnia warto ustalić wyjściowy BAR.
- Cena minimalna: najniższa cena, jaką hotel akceptuje. Powinna pokrywać koszt obsługi sprzedanego pokoju, np. sprzątania, prania i energii, a także prowizję kanału, z którego przyszła rezerwacja.
- Cena maksymalna: najwyższa cena, jaką można realnie uzyskać za dany pokój w danym dniu.
- Uprawnienia: kto może zmieniać ceny i ograniczenia rezerwacji, kto otwiera i zamyka kanały sprzedaży oraz kiedy potrzebne jest zatwierdzenie.
Warto też ustalić zasadę, że gość rezerwujący bezpośrednio na stronie hotelu nigdy nie dostaje gorszej oferty niż w internetowym biurze podróży (OTA), takim jak Booking.com czy Expedia.
RoomRaiser to oprogramowanie do revenue managementu dla hoteli, które na podstawie rezerwacji i popytu proponuje lub ustawia ceny pokoi. Dla każdego typu pokoju można w nim ustawić cenę minimalną i maksymalną, także osobno dla każdego sezonu. System zmienia ceny wyłącznie w tych granicach, a w trybie półautomatycznym zespół zatwierdza każdą cenę, zanim zostanie opublikowana.
Tempo rezerwacji warto mierzyć względem podobnej daty
Obłożenie na sobotę na poziomie 55 % sześć tygodni przed przyjazdem może być wysokie w hotelu miejskim, w którym goście rezerwują późno, a niskie w weekend dużego wydarzenia. Liczy się to, czy rezerwacje napływają szybciej, czy wolniej niż dla podobnego wcześniejszego terminu na tym samym etapie przed przyjazdem.
- Stan rezerwacji (OTB, on the books): liczba pokoi już zarezerwowanych na przyszły termin oraz związany z nimi przychód.
- Pickup: ile rezerwacji przybyło w określonym okresie, np. w ciągu ostatnich 7 dni, po odjęciu anulowań.
- Tempo rezerwacji (pace): jak szybko napływają rezerwacje w porównaniu z podobną wcześniejszą datą.
Jeśli tempo jest wyższe, uzasadnione może być podniesienie BAR albo wprowadzenie ograniczenia. Jeśli jest niższe, przed obniżką ceny trzeba ustalić, których gości brakuje.
Aby dobrze dobierać podobne daty, warto zaznaczyć w całorocznym kalendarzu dni, w których popyt jest zwykle silniejszy lub słabszy niż przeciętnie:
- ferie zimowe i wakacje letnie;
- długie weekendy związane z majówką, Bożym Ciałem, 15 sierpnia oraz 1 i 11 listopada;
- lokalne wydarzenia, np. festiwale lub targi w Toruniu;
- zapytania grupowe i dni, w których część pokoi jest wyłączona ze sprzedaży z powodu remontu.
Ceny konkurencji to punkt odniesienia, a nie polecenie
Obniżka ceny u konkurencji nie jest powodem, by obniżać własną. Zestaw konkurencyjny (compset) to hotele, które gość naprawdę porównuje z danym obiektem. W Toruniu gość służbowy w tygodniu porównuje hotele w centrum i na Starym Mieście, a gość wypoczynkowy w weekend może szukać także dalej od Starówki. O doborze zestawu konkurencyjnego piszemy w osobnym artykule.
Porównywać należy to, co gość dostaje za swoje pieniądze: śniadanie, warunki anulowania i standard pokoju zmieniają wartość oferty. Jeśli hotel jest droższy od podobnych obiektów, a pickup jest słaby, warto ponownie sprawdzić, co gość dostaje za tę cenę. Jeśli jest tańszy, a pickup jest silny, prawdopodobnie jest miejsce na podwyżkę.
Każda stawka potrzebuje celu i warunku
Przy jednej elastycznej stawce gość, który i tak zarezerwowałby z kilkutygodniowym wyprzedzeniem, płaci tyle samo co ten, który szuka pokoju w ostatniej chwili. Dlatego warto oferować kilka stawek – elastyczny BAR, stawkę z przedpłatą przy wcześniejszej rezerwacji, pakiety i negocjowane stawki korporacyjne – każdą z własnym warunkiem.
- Rate fence: warunek, który gość musi spełnić, aby otrzymać niższą stawkę, np. wcześniejsza rezerwacja, przedpłata lub minimalna liczba nocy. Bez niego gość, który zapłaciłby stawkę elastyczną, po prostu wybierze tańszą.
Przy dynamicznych cenach stawka zmienia się wraz z popytem i liczbą wolnych pokoi, ale tylko między ceną minimalną a maksymalną. RoomRaiser może aktualizować ceny automatycznie albo przygotowywać propozycje do zatwierdzenia przez zespół. O tym, jak działają dynamiczne ceny i jak wybrać oprogramowanie revenue management, piszemy w osobnych artykułach.
Oprócz ceny trzy ograniczenia wpływają na to, na które dni i na ile nocy goście rezerwują pobyt:
- Minimalna lub maksymalna długość pobytu (LOS): ile nocy trzeba lub można zarezerwować. Wymóg minimum dwóch nocy w przypadku mocnej soboty może zapełnić także słabszą sąsiednią noc.
- Zamknięcie przyjazdów (CTA, closed to arrival): w danym dniu nie można rozpocząć pobytu, więc weekend da się zarezerwować np. tylko od piątku.
- Zamknięcie wyjazdów (CTD, closed to departure): w danym dniu nie można zakończyć pobytu, więc nie zostaje pojedyncza pusta noc, którą trudno sprzedać.
Ograniczenia należy zawsze przeglądać razem z ceną. Sama podwyżka niewiele da w dobrze sprzedającej się dacie, jeśli nadal można zarezerwować tanie promocje. Zbyt wcześnie wprowadzony restrykcyjny wymóg minimalnej długości pobytu może z kolei odstraszyć wartościowych gości na jedną noc.
Ta sama cena przynosi inny przychód w różnych kanałach
Dwóch gości płacących tyle samo za ten sam pokój zostawia w hotelu różne kwoty, jeśli jeden zarezerwował bezpośrednio, a drugi przez OTA. Od ceny trzeba odjąć prowizję, opłaty za płatności i rabaty. To, co zostaje, to przychód netto.
Z rezerwacji bezpośrednich zwykle zostaje więcej, a hotel dostaje przy tym dane kontaktowe gościa. OTA docierają z kolei do gości, do których hotel sam by nie dotarł, dlatego są najcenniejsze w słabszych terminach.
W dobrze sprzedających się terminach warto sprzedawać pokoje przede wszystkim gościom, za których hotel płaci niższą prowizję. W słabych terminach kolejny kanał warto otworzyć tylko wtedy, gdy po odjęciu kosztów zostaje wystarczająco dużo przychodu.
Żaden pojedynczy sygnał nie powinien sam przesądzać o cenie
Przyspieszający pickup albo obniżka ceny u konkurencji to tylko powód, by przyjrzeć się danej dacie dokładniej. Zanim zespół zareaguje, warto sprawdzić, co działo się wcześniej w podobnych sytuacjach.
| Sygnał | Możliwy krok | Co sprawdzić przed zmianą |
|---|---|---|
| Tempo wyższe niż zwykle, zostało niewiele pokoi | Umiarkowana podwyżka BAR | Jakie typy pokoi zostały, ceny podobnych hoteli |
| Mocna noc szczytowa, słaba noc sąsiednia | Test minimalnej długości pobytu lub pakietu | Czy reguła nie blokuje wartościowych gości na jedną noc lub klientów korporacyjnych |
| Tempo niższe, brakuje jednego segmentu | Ukierunkowana oferta lub aktywne pozyskiwanie klientów z tego segmentu | Dlaczego go brakuje – zanim obniży się publiczny BAR |
| Tempo nadal niskie tuż przed przyjazdem | Umiarkowana obniżka BAR lub ukierunkowana oferta | Cena zostaje powyżej minimum, a cena bezpośrednia nie jest wyższa niż w OTA |
| Konkurencja obniża ceny, własne tempo jest stabilne | Utrzymanie ceny i obserwacja | Czy porównywane oferty naprawdę zawierają to samo |
Utrzymanie ceny to również decyzja. Warto zapisać, co zespół zobaczył, co postanowił i kiedy data zostanie sprawdzona ponownie.
Trzy daty, trzy różne decyzje: przykład liczbowy
Niezależny hotel z 62 pokojami w Toruniu przegląda trzy daty przyjazdu. Wszystkie liczby są poglądowe. Ceny dotyczą standardowego pokoju dwuosobowego dla dwóch osób ze śniadaniem.
Czwartek, trzy tygodnie przed przyjazdem: selektywna podwyżka
Sprzedano 34 pokoje, podczas gdy przy podobnym czwartku w tym samym momencie sprzedanych było 27, a zapytań o konferencje przybywa. Zespół podnosi elastyczny BAR z 449 zł do 489 zł, a stali klienci korporacyjni zachowują swoje negocjowane stawki. Minimalnej długości pobytu nie wprowadza, bo goście służbowi na jedną noc prawdopodobnie i tak zarezerwują.
Sobota, cztery tygodnie przed przyjazdem: podwyżka i test ograniczenia
Sprzedano 49 pokoi; w porównywalną sobotę na tym samym etapie było ich 42, ale niedziela jest słaba. Podobne hotele są droższe, więc zespół podnosi BAR z 599 zł do 669 zł. Testuje też minimum dwóch nocy dla pobytów obejmujących sobotę, żeby goście przyjeżdżający w sobotę zapełnili także niedzielę. Jeśli pickup zatrzyma się na kilka dni, minimum zostanie zdjęte. Warunki anulowania zespół zaostrza tylko wtedy, gdy dla podobnych terminów odnotowano wiele anulowań w ostatniej chwili.
Poniedziałek, dziesięć dni przed przyjazdem: utrzymanie ceny i przegląd
Sprzedano 18 pokoi, przy podobnym poniedziałku było ich 20, a na ten dzień nie jest znane żadne wydarzenie. Na razie BAR pozostaje na poziomie 389 zł. Zespół najpierw otwiera kanał, z którego nie korzystał przy tej dacie, i kontaktuje się z klientami korporacyjnymi. Datę sprawdzi ponownie za 3 dni. Jeśli nic się nie zmieni, kolejnym krokiem będzie ukierunkowana oferta lub niewielka obniżka, która utrzyma cenę powyżej minimum.
Przykład poglądowy
Patrząc wyłącznie na obłożenie, zespół nie doszedłby do tych trzech różnych decyzji.
Zmiany codziennie, najbliższe 90 dni co tydzień
Codziennie warto sprawdzać tylko to, co się zmieniło: nowe rezerwacje, anulowania oraz terminy niemal w pełni zarezerwowane lub sprzedające się znacznie wolniej niż zwykle.
Raz w tygodniu warto zacząć od najnowszych wyników: obłożenia, ADR, RevPAR i przychodu netto, bo cena może być źle ustawiona nawet przy wysokim obłożeniu. Własne wyniki można obliczyć w kalkulatorze ADR i kalkulatorze RevPAR. Następnie należy przejrzeć najbliższe 90 dni, ze szczególnym uwzględnieniem kolejnych 14 i 30 dni. Sam cotygodniowy przegląd opisujemy krok po kroku w poradniku o revenue management w hotelu.
Interaktywna samoocena
Na ile przemyślana jest strategia cenowa hotelu?
Każde stwierdzenie warto ocenić w skali od 0 do 2.
Balaton Colors prowadzi pięć obiektów noclegowych nad Balatonem na Węgrzech. Według informacji klienta w pierwszym roku pracy z RoomRaiser łączne przychody wzrosły o 11 %, a każdy obiekt zachował własne sezony i granice cen. Szczegóły można przeczytać w studium przypadku Balaton Colors.
Najczęściej zadawane pytania
Jak ustalić cenę pokoju hotelowego?
Punktem wyjścia jest cel dla danej daty oraz uzgodniona cena minimalna i maksymalna. Następnie warto porównać tempo rezerwacji z podobną datą i sprawdzić pozostałe typy pokoi, ceny podobnych hoteli oraz koszt kanałów.
Czym strategia cenowa różni się od dynamicznych cen?
Strategia określa cele, granice cen i strukturę stawek. Dynamiczne ceny to jeden ze sposobów jej realizacji: zmieniają stawki wraz z popytem, ale w tych samych granicach.
Jak często należy przeglądać ceny w hotelu?
Zmiany warto sprawdzać codziennie, a najbliższe 90 dni przeglądać raz w tygodniu, ze szczególnym uwzględnieniem kolejnych 14 i 30 dni.
Strategia cenowa hotelu jako cotygodniowa rutyna
Najlepsza strategia cenowa hotelu nie jest najbardziej skomplikowana, tylko ta, którą zespół rozumie i stosuje co tydzień. Na początek warto wyznaczyć jedną osobę odpowiedzialną za ceny, ustalić termin pierwszego cotygodniowego przeglądu i zacząć od najbliższych 30 dni.